Er is duidelijk iets veranderd in de manier waarop merken tegenwoordig naar maatwerkverpakkingen kijken.
Het afgelopen jaar hebben we bij DST-Pack een duidelijke verandering gezien in het materiaal dat klanten meesturen wanneer ze voor het eerst contact met ons opnemen. In plaats van te beginnen met een technische tekening of een professioneel uitgewerkt verpakkingsontwerp, bevatten steeds meer aanvragen tegenwoordig een visueel concept dat met AI is gegenereerd. Op dit moment bevat bijna twee derde van de verpakkingsaanvragen die we ontvangen een vorm van visuele referentie of concept dat met AI is gemaakt.
Voor ons als verpakkingsproducent is dat een interessante ontwikkeling, omdat deze afbeeldingen noch volledig onbruikbaar, noch direct productieklaar zijn. Ze bevinden zich ergens daartussenin. Ze zijn vaak technisch niet helemaal correct, hebben soms een geometrie die in werkelijkheid niet exact kan worden uitgevoerd en zijn vrijwel nooit geschikt om rechtstreeks als definitieve artworkbestanden te gebruiken. Tegelijkertijd kunnen ze een bijzonder effectieve manier zijn om een producent te laten zien wat een klant precies in gedachten heeft, vooral wanneer dat idee moeilijk in woorden uit te leggen is.
Dat onderscheid is belangrijk, want een producent laten zien hoe de verpakking eruit moet zien is iets heel anders dan de bestanden aanleveren die nodig zijn om de verpakking daadwerkelijk te produceren.
Een door AI gegenereerde afbeelding kan het eerste verrassend goed.
Het tweede meestal niet.
De afbeelding helpt ons het idee te begrijpen
Wanneer een klant ons een AI-gegenereerd verpakkingsconcept stuurt, bekijken we het niet als een technische productietekening. We zien het als een visuele uitleg van wat de klant wil bereiken.
Een aanvraag kan bijvoorbeeld aangeven dat de klant een hoogwaardige stijve doos met magneetsluiting, een donkergroene afwerking, gouden details en een op maat gemaakt inlay voor een cosmeticaproduct nodig heeft. Dat geeft ons al veel informatie, maar met een afbeelding begrijpen we de gewenste richting veel sneller. We zien meteen de globale verhoudingen, hoe de doos geopend moet worden, de relatie tussen product en inlay, de kleuren en de algemene uitstraling die het merk wil creëren.
Dat is vooral handig wanneer de klant geen verpakkingsdesigner is en de technische terminologie binnen de branche niet kent. Misschien weet de klant niet of de gewenste constructie het beste als een stijve doos, magneetdoos, ladeverpakking of een andere constructie kan worden uitgevoerd. Ook hoeft de klant niet te weten welk type inlay geschikt is of welke afwerking nodig is om het effect uit de afbeelding te bereiken.
Dat hoeft in het begin ook niet.
De klant kan ons simpelweg de afbeelding laten zien en uitleggen wat hem of haar aanspreekt.
Vanaf dat moment wordt het gesprek veel eenvoudiger, omdat we een concreet visueel uitgangspunt hebben.
Het probleem begint wanneer het concept als artworkbestand wordt beschouwd
Het feit dat een AI-gegenereerde afbeelding er extreem realistisch uit kan zien, zorgt soms voor verkeerde verwachtingen.
De huidige beeldgeneratoren kunnen verpakkingsconcepten maken die eruitzien als professionele productfotografie. De doos kan perfect geconstrueerd lijken, het logo lijkt correct geplaatst, het inlay lijkt precies op het product afgestemd en de afwerkingen kunnen volledig realistisch lijken.
Maar de afbeelding is gemaakt om er vanuit een bepaald perspectief goed uit te zien.
De afbeelding is niet gemaakt om te laten zien hoe de verpakking daadwerkelijk geproduceerd moet worden.
Dat verschil wordt duidelijk zodra het concept naar de productie moet.
Een fysieke verpakking heeft een echte geometrie. Er zijn panelen, snijlijnen, rillijnen, lijmvlakken, toleranties en verschillende onderdelen die na montage met elkaar moeten samenwerken. Ook het artwork moet worden voorbereid op basis van de werkelijke constructie van de verpakking.
Een AI-gegenereerde afbeelding bevat deze informatie niet in een formaat dat direct voor productie kan worden gebruikt.
De afbeelding kan ons de buitenkant van een doos laten zien, maar levert niet de daadwerkelijke dieline die nodig is om de doos te produceren. Zelfs wanneer de constructie in de afbeelding volledig logisch en symmetrisch lijkt, kan de werkelijke geometrie niet kloppen zodra de verpakking als vlak productieontwerp wordt uitgewerkt.
Dit wordt vooral duidelijk bij complexere constructies. Een deksel kan eruitzien alsof het perfect op de basis past, terwijl de werkelijke afmetingen dat niet toelaten. Een inlay kan eruitzien alsof het het product perfect vasthoudt zonder dat duidelijk is hoe het daadwerkelijk geproduceerd moet worden. Een klep kan achter een ander onderdeel verdwijnen of een decoratief element kan over een vouwlijn lopen zonder rekening te houden met de werkelijke constructie.
De afbeelding kan nog steeds zeer nuttig zijn.
Ze moet alleen worden gezien als een concept en niet als een technisch productiebestand.
Waarom we een AI-afbeelding niet zomaar op een dieline kunnen zetten
Dit is waarschijnlijk een van de punten die voor de meeste verwarring zorgen.
Een klant kan een AI-gegenereerde afbeelding hebben waarop het logo, de kleuren, grafische elementen en decoratieve details al aanwezig zijn en er logischerwijs van uitgaan dat de producent deze elementen gewoon uit de afbeelding kan halen en op de dieline kan plaatsen.
In de praktijk werkt het meestal niet zo.
Artwork voor een fysieke verpakking moet worden voorbereid op basis van de werkelijke constructie. Zodra de dieline is ontwikkeld, moeten de verschillende grafische elementen correct over de bijbehorende panelen worden geplaatst, rekening houdend met afloop, veiligheidszones, snijlijnen en vouwlijnen.
Ook afwerkingen brengen aanvullende technische eisen met zich mee. Foliedruk, reliëf, blinddruk, spot-UV en andere technieken kunnen afzonderlijke lagen of duidelijk gedefinieerde productiegebieden vereisen. Geen van deze informatie zit betrouwbaar en productieklaar in een door AI gegenereerde afbeelding.
Daar komt nog het probleem van de grafische elementen zelf bij. Door AI gegenereerde tekst kan vervormd of inconsistent zijn, logo’s kunnen subtiel zijn aangepast, kleine details kunnen in elkaar overlopen en patronen die er in de afbeelding overtuigend uitzien, bestaan mogelijk niet als bruikbare vectorbestanden.
Daarom moeten zelfs wanneer een klant een visueel zeer aantrekkelijk verpakkingsconcept heeft gemaakt, de daadwerkelijke artworkbestanden voor productie meestal opnieuw worden opgebouwd of professioneel worden voorbereid.
De AI-afbeelding wordt de visuele referentie.
Het productiebestand is een afzonderlijk onderdeel van het proces.
Dat betekent niet dat AI-concepten een probleem zijn
Sterker nog, we ontvangen ze graag.
Het belangrijkste is simpelweg dat iedereen begrijpt waarvoor de afbeelding wordt gebruikt.
Een visueel concept kan de communicatie aan het begin van een project aanzienlijk versnellen, omdat de verpakkingsproducent veel beter kan begrijpen wat de klant wil bereiken. In plaats van een algemene omschrijving als “iets premium en minimalistisch met een luxe uitstraling” te moeten interpreteren, kunnen we de referentie bekijken en direct bespreken welke elementen voor de klant belangrijk zijn.
Misschien is het de diepe kleur van de doos.
Misschien de manier waarop de doos opent.
Misschien het contrast tussen de buitenkant en het inlay.
Misschien de combinatie van een papier met een bijzondere structuur en een metallic detail.
Of misschien gaat het de klant simpelweg om de verhoudingen en de algemene presentatie van het product.
Dat geeft ons een concreet uitgangspunt.
Het stelt ons ook in staat om vroeg te bepalen welke onderdelen van het concept eenvoudig te produceren zijn en welke voor de productie moeten worden aangepast.
En dat is vaak veel waardevoller dan proberen de AI-afbeelding exact na te bouwen.
De uiteindelijke verpakking kan er anders uitzien dan het AI-concept
Daar moet je rekening mee houden.
Wanneer een concept van een afbeelding naar een echte verpakking wordt vertaald, kunnen bepaalde elementen moeten worden aangepast.
De verhoudingen kunnen worden aangepast aan de werkelijke afmetingen van het product. Het inlay kan een andere constructie nodig hebben omdat het product extra bescherming vereist. Een decoratief element kan worden verplaatst omdat het over een vouw- of snijlijn loopt. Een bepaald visueel effect kan met een andere afwerking worden gerealiseerd omdat de methode uit de AI-afbeelding technisch niet geschikt is.
Dat betekent niet automatisch dat het oorspronkelijke concept verloren is gegaan.
In veel gevallen is het doel niet om de afbeelding pixel voor pixel na te bouwen. Het doel is om het idee achter de visualisatie te behouden en tegelijkertijd de constructie zo aan te passen dat de verpakking daadwerkelijk kan worden geproduceerd, gemonteerd, getransporteerd en gebruikt.
Hier wordt de ervaring van een verpakkingsproducent belangrijk.
Een producent zou niet simpelweg moeten zeggen: “Dit is wat op de afbeelding staat, dus zo moeten we het precies produceren.”
Soms is het veel nuttiger om uit te leggen dat een iets andere constructie vrijwel hetzelfde visuele resultaat kan opleveren, terwijl deze betrouwbaarder of efficiënter te produceren is.
De afbeelding opent het gesprek.
Ze hoeft niet elke technische beslissing te bepalen die daarna wordt genomen.
AI heeft het begin van verpakkingsprojecten eenvoudiger gemaakt
Een van de interessantste veranderingen die we zien, is dat klanten tegenwoordig met een veel verder uitgewerkt visueel idee kunnen komen, zelfs wanneer ze geen eigen designer hebben en weinig technische kennis van verpakkingen bezitten.
Voorheen kon een bedrijf een heel specifiek idee in gedachten hebben, maar moeite hebben om dit aan een producent uit te leggen. Het kon een aantal referentiefoto’s en een beschrijving sturen, maar er bleef vaak een verschil bestaan tussen wat de klant zich voorstelde en wat de producent begreep.
AI heeft geholpen om dat verschil kleiner te maken.
Een merk kan verschillende versies van een verpakkingsconcept genereren, de richting kiezen die het beste bij het product past en de afbeelding vervolgens als uitgangspunt naar de producent sturen.
Vanaf dat moment kan het normale ontwikkelingsproces van de verpakking beginnen.
De afmetingen moeten worden bevestigd.
De constructie moet worden bepaald.
Het materiaal moet worden gespecificeerd.
Het inlay moet worden ontwikkeld.
De artworkbestanden moeten worden voorbereid.
De dieline moet worden gemaakt.
Er moet een sample worden geproduceerd en gecontroleerd.
Pas na deze stappen wordt het concept een verpakking die daadwerkelijk geproduceerd kan worden.
Het belangrijkste onderscheid is eenvoudig
We ontvangen steeds meer AI-gegenereerde verpakkingsconcepten en verwachten dat deze trend verder zal groeien.
Als verpakkingsproducent zien we geen reden om dit soort materiaal af te wijzen omdat het technisch niet exact is.
Het is nuttig omdat het ons laat zien wat de klant wil bereiken.
Wat we niet aanraden, is om de gegenereerde afbeelding als definitief artworkbestand te beschouwen of ervan uit te gaan dat deze simpelweg kan worden geëxtraheerd en op een productiedieline kan worden geplaatst.
In de meeste gevallen is dat niet mogelijk.
De geometrie moet correct worden ontwikkeld, de grafische elementen moeten worden voorbereid op basis van de werkelijke verpakkingsconstructie en de technische vereisten voor druk en afwerking moeten worden meegenomen.
Als je verpakkingsconcept momenteel dus alleen bestaat als een door AI gegenereerde afbeelding, is dat geen probleem.
Stuur hem naar de producent.
Gebruik hem om je visie te laten zien.
Houd er alleen rekening mee dat er nog verschillende stappen zitten tussen “zo wil ik dat mijn verpakking eruitziet” en “dit is het bestand dat we kunnen gebruiken om de verpakking te produceren”.
Bij DST-Pack zien we deze overgang van een visueel idee naar een echte verpakking steeds vaker.
En vanuit onze ervaring kan een AI-gegenereerde afbeelding een uitstekend startpunt zijn, zolang iedereen begrijpt dat het het begin van het proces is en niet het definitieve artwork voor productie.
